20 jaar ‘Spelend Werken’

🕺⚡️🥂🍾🎈Vandaag vier ik mijn 20 jarig jubileum. 😀😎🙏🎉

Mensen die optreden zeggen nooit: ‘ik ga werken’ maar in plaats daarvan: ‘ik ga spelen!’. Ik ben ontzettend dankbaar dat ik al 20 jaar met zoveel plezier speel. Ik was allang actief met optredens, bandjes en composities, maar dat is het moment waarop ik mij inschreef bij de Kamer van Koophandel. Toen begon ik officieel. En direct kreeg ik het vertrouwen van het Hofpleintheater (Louis Lemaire, Jaco van der Moolen en Carla van Driel), waar ik tientallen producties van muziek voorzag. Tot op de dag van vandaag. Herma van Piekeren leerde ik er ook kennen, met wie ik te gekke zomerproducties met orkest maakte op het strand van Noordwijk.

20 jaar. Wow. Veel herinnering. Vooral aan optredens. Niet snel vergeet ik LowLands, Zwarte Cross, Carré, Paradiso. En de avonturen in het buitenland, zoals de optredens in Zuid-Amerika met Ot Azoj (harde kern Joris van Beek & Karin Kranenborg). En al die volle zalen met Saskia van Zutphen, Paulette Willemse, en Astrid Akse waren net zo leuk als de onvergetelijke autoritten met hen van en naar de theaters. Wat een lol hadden we. Toen het hele avontuur met Danny de Munk en Henk Poort, en de fijne energie van de live band. Altijd ook een groot feest met de Smartlappenkaraoke live band en de Disco karaoke live band. En later de optredens met Madelijne Kool in o.a. Curacao en Dubai.

Ongelooflijk veel ervaring opgedaan bij Stage Entertainment en De Graaf & Cornelissen. Avond aan avond dezelfde nummers spelen vinden sommigen geestdodend. Ik niet, ik genoot ervan om met de hele crew een topshow neer te zetten. Er waren af en toe van die avonden dat iedereen in een flow kwam en boven zichzelf uitsteeg. De energie die dan vrij komt is heerlijk. Bovendien ontzettend veel leuke mensen leren kennen in die periode. 

De audiotours waren ook een mooi avontuur. Eerst Walk the Walk, en daarna op eigen titel, samen met Laurens Mingelen tours in opdracht gemaakt voor o.a. het Stedelijk Museum. Later ook grote klussen gedaan voor Imagineear.

Voor mijn gevoel kom ik de laatste jaren pas echt op stoom. Als ‘Muzikaal Spreker’ valt alles op zijn plek, ik kan de hoeveelheid aanvragen voor mijn lezingen en teamworkshops nauwelijks aan, met live streams over de hele wereld. Wie had dat een jaar geleden kunnen denken? En wat een voldoening geeft dat. Met veel dank aan o.a. Maikel Steur voor zijn nimmer aflatende enthousiasme, vertrouwen en support. 

Ook bijzonder is de band die ik opbouw met mijn leerlingen bi Globe CKC. Het is dankbaar werk om het plezier in musiceren over te kunnen brengen aan kinderen, jongeren en volwassenen. 

En wat een toeval: zoals elke eerste van de maand komt er ook precies vandaag weer een nieuwe aflevering uit van de podcast ‘Langzaam zullen we leven’, met Fleur. Heel toepasselijk gaat die podcast over tijd en over verwondering. Perfecte timing dus. Timing! Tja, daar draait het om in mijn werk. Juist op deze aflevering ben ik onwijs trots. Het onderwerp fascineert mij: ‘de relativiteit van tijd’. Die 20 jaar tijd blijkt in feite niet veel meer dan een praktisch concept, bedacht door mensen. De werkelijkheid is anders dan hoe wij die ervaren. Daarover gaat dit gesprek met hoogleraar natuurkunde Kees Storm. Het hele gesprek heb ik ademloos zitten luisteren naar Kees. Onderaan dit artikel de links naar de podcast.

Enfin, het is onmogelijk om 20 jaar in een paar zinnen samen te vatten. Ik heb veel te veel mensen niet genoemd die belangrijk voor me waren. Maar ik ben iedereen met wie ik samengewerkt heb ontzettend dankbaar. En ik kom jullie hopelijk nog vaak tegen in de komende 20 jaar. Ik heb sterk het gevoel dat ik pas aan het begin sta van veel moois. En ik heb er zin in!

Vrolijke, trotse en toch ook wel een melancholische groet,

Nicolaas

P.S. Dit is de link naar die toffe en zeer toepasselijke podcast.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Scroll naar top